خجالت

بالاخره بعد از دو ماه تصمیم گرفتم که اینجا رو یه آپی بکنم . ولی حقیقتا حالش رو نداشتم لذا تنها چیزی که برای من میمونه خجالت و شرمندگیه.

از همگی هم تشکر میکنم که تو این مدت به اینجا سر زدید.

راستی یادم نرفته که قول دادم بهتون که نقد کتاب استخوان های دوست داشتنی رو براتون بنویسم که حتما تو اولین فرصت این کار رو انجام خواهم داد.

راستی براتون یه سورپرایز هم دارم که جبران این مدت باشه.

منتظر مقاله جدیدم هم باشید. موضوعش رو هنوز انتخاب نکردم. به خاطر اینکه خیلی چیزا هست که میخوام دربارش براتون بنویسم ولی حقیقتا نه وقتش رو دارم و نه حالش رو.

دعام کنید که بتونم بهتر از اینی که هستم باشم.

مخلص همگی سبحان

یاعلی